|
|
Wierszyki wiaraLato
żartobliwy niewiersz o lecie
data spotkania wyznaczona kalendarzem
(dla zorientowanych inaczej:
dziewczyna jest tu synonimem lata)
zwiewna sukienka
kwietna i powabna
kolorowe motyle parasoli
na ciepłym piasku
kojący nerwy skrzek mew
ty i ja
trzymający się za ręce
dziewczyno
spotkaj mnie
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Oblężenie
Chodzi wkoło
Lew ryczący
Cuchnący łajnem
Żółcią plujący
Bestia potworna
Słabych pochłania
W oblężeniu trwam
Ciosom się nie kłaniam
Tarczą osłonięty
W miecz uzbrojony
Na posterunku trwam
Posoką czerwony
Duma i wiara
Kark usztywniają
Połamane kości
W majestacie stoję
Gdy inni padają
Mocny w słabości
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Nie wierzę w nic
Z dala od zgiełku.
Od kłopotów i smutku.
Od przyjaciół, kolegów,
którzy wciąż odchodzą.
Powietrze przenosi mój los
wraz z trwogą.
Siedzę i rozmyślam,
gonię i błądzę.
Mój cień rozmazany
jak sny niespokojne.
Daję nadzieję na dzień
bez wspomnień.
Oglądam wszystko z boku.
I wiem. I sądzę.
Przyjaciół prawdziwych
na świecie już nie ma,
a miłość to ściema.
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Dziękuję, że jesteś
Tyś powietrzem dla mej duszy,
tobą upajam się co rano.
Tyś jest wodą dla ust moich,
tobą zwilżam wargi swoje.
Tyś jest ogniem mojej myśli,
tobą wiersze swoje piszę.
Tyś jest ziemią pod stopami,
tobą kroczę ku wieczności.
Tyś jest krwią dla serca mego,
tobą poję się co tydzień.
Tyś pokarmem mego ciała,
tobą karmię wnętrze swoje.
Tyś jest sensem mego bycia,
Tobą żyję dnia każdego.
Dziękuję, że jesteś...
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Muszę spróbować
Miłości ślad
włócznią wyryty
szeroką raną w twym sercu
i czy pozostał ślad
znów odkryty
w kolejnej duszy człowieka
nie przeklinałeś
czekałeś tylko
czas zabliźnia swe rany
Twe serce krwawi
nad naszą dolą
o Boże mój kochany
a ja bezpański
jak pies w niedoli
spojrzałem na Twe oblicze
i Twoje łaski na mnie spłynęły
jak wiele
nie policzę
i pióro dałeś do ręki
atrament
i myśli na papier przelewam
posłuchałem Twe słowa skryte
i piszę
o niebie o drzewach
Ty poprowadzisz
toporną rękę
co kilof trzymała
w swych dłoniach
czy słowa teraz
ugrzęzną w gardle
chcę pisać
muszę spróbować
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Na Klęczkach
Wewnętrzny ogień
Często wątły płomyk
W ludziach zwątpionych
W nas zmartwionych
I wszystko inne
W pustej nienawiści
Kolejny złych mocy sen
W nas się iści
I my na klęczkach
Pokorni w zła niewoli
Prosimy Stwórce
O dowód wolnej woli
Bo nasz los
Brzemienna ,pełna
Bez silnego zwątpienia droga.
Jakby Złego plan
Lub pomyłka Boga.
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Nowa pieśń
Będę Ci śpiewał.
Będę śpiewał nową pieśń,
Miłości mego serca pieśń.
Odbierz sobie Boże
Z mego serca i z tych rymów cześć.
Kocham Cię i uwielbiam.
Prawdziwie miłuję Cię Panie
I już tak, po kres mego życia zostanie.
Me serce pragnie Cię chwalić-
-Chwalić, wysławiać i uwielbiać-
-Więc będę nim śpiewał nową pieśń,
Miłości mego serca pieśń,
Którą zawsze i wszędzie,
Będę Ci, Boże, oddawał cześć.
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Normalność dnia
Zmęczenie nadeszło z końcem wojny
Zrodzonej ze słów i słabości.
Normalność spojrzeń dnia.
Marzenie o lepszym dniu
Nie może wciąż nadejść
Niszczone przez jeden wiersz,
Ubrany w piękność prawdy.
Dyplomacja nie istnieje
Lecz mogłaby narodzić się
Ze słów wrażliwych dusz.
Pytam się bogów
Czy chaos się skończy?
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Drapieżnik
Poczujesz drapieżnika.
Rozlecisz się na kawałki,
Jak układanka, jak puzzle.
On będzie cię dotykał,
Strachem chłostał
I do krwi głodem wnikał.
Ale Boga odkryjesz,
Gdy zwierz już sprawi,
Że nie będziesz
Wiedzieć czy żyjesz.
On jest nadzieją.
On jest wybawieniem.
Na imię mu Jezus.
On jest odkupieniem.
Zrozumiesz to,
Gdy sił zabraknie,
Gdy zagubisz się.
Wtedy znajdziesz go.
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Wypłyń na głębię
I.
Przez otwarte okna oczu zaglądaj głęboko
Głębiej niż do serca, popatrz do duszy...
A zobaczysz człowieka i jego przygody z Bogiem.
II.
Wielu tylko fale widzi, błękitne, zielone, brązowe, czarne, szare, piwne...
Inni zaglądają do głębi;
drobne pyły wodnych żyjątek, ciepłe prądy, zabójcze wiry...
III.
Trzeba tak patrzeć na wodę, by się w niej odbijał błękit nieba.
To nie iluzja, to prawdziwy tylko inny wymiar.
Wtedy zrozumiesz wodę, tylko wtedy wzruszysz się nad nią i tylko wtedy potrafisz współpracować z Pomagającym.
Wierszyk dodał(a): admin
| |
|
Strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6
|
|
Ranking
|
|
Najwięcej dodali:
| 1. Olga_x | 11 | | 2. RobertF1 | 8 | | 3. Minia88 | 6 | | 4. Kasik1 | 6 | | 5. Adrian | 5 | | 6. Petycja | 2 |
|
|
Statystyka
|
Wierszyki w serwisie: 959
Czeka na akceptację: 86
Życzenia w serwisie: 908
Czeka na akceptację: 16 |
|