|
|
Wierszyki zazdrośćNiektóre wiersze, to puste wypociny
metafory i przenośnie do przesady.
Wyuzdane, banalne, bezsensowne pierdoły
nic, nie znaczące nule, proste słowa.
Fantazje i marzenia, jakieś odległe!
bez uczuć głębokie muliste gryzmoły.
Co to, za style w ubraniach snobów
wydajecie opinie z kryjącej się ramoty.
Są, tu wiersze piękne przyznać muszę
i nie jeden dostał, już owocną szóstkę.
Taka, jest prawda pisać każdy może -
o kosmicznych elfach, nawet o królewnie.
O snach i miłości o życiu i śmierci
o górach i rzekach o waszej zazdrości.
O szczęściu, które do drzwi pukało -
itd.Panie i Panowie, może to za mało.
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Dlaczego - zapytanie i patrzenie dziwne,
jakby nas dzieliła przestrzeń pięciu granic;
jakby mnie nie było o krok, o pół kroku,
jakbym tło stanowił własnej fotografii,
którą można za chwilę potargać na czworo;
tak pyta - dlaczego - jakby już wiedziała...
I czy to nie jest właśnie tak zwana kobiecość?
Z wielu pytań o byty - sam byt jest odpowiedzią.
Usta mówią czerwienią, szerokością kreski.
Świat oglądać jak dziennik, jak kuchenny kredens
z półkami, co dźwigają swoje przeznaczenie,
z szufladami, co kryją treść raz oznaczoną -
to zaiste kobiecość, szczęśliwa i silna
pewnikami ulegle poddanymi dłoni.
Poniżej światła wzroku są tajemne więzi,
są słowa, których nie ma w zgłoskach i słownikach,
są wiary, którym trzeba pozapalać lampy
i praca, która ogień w tych lampach podsyca.
Poniżej światła wzroku są takie spotkania
dla których trzeba rzucić zegarkiem o ścianę.
Jak bardzo jest kobieca zazdrość o te cienie!
Jak trudno wytłumaczyć własną swoją swojość,
jeszcze trudniej nadzieję mieć na pozwolenie;
zatem - trudno. Kobiecość obnaża swe 'ego'
i trzeba być z kamienia aby pisać wiersze.
Czy zrozumie ona źródło tego drżenia?
- Nie pytajmy, poeci. Ona tam gdzie lustro.
Poeta jest lustrem z odwróconą głębią.
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Rozrywają pazurami,
wywalczoną wspomnieniami,
każdą chwilę.
W sercu noszoną idyllę,
W lustrze kompleksy zmienione,
trują one.
Wydobyte z przeszłości
smutki i żale lekkości
nie zdobędą.
Bo dochodza do nas krętą
doliną zazdrości,ukryte
urazy gości.
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Podchodzi do niej,
Szarpie za warkocze,
Mówi coś z czego się śmieje...
A ja na boku obserwuje tę czarującą scenę,
Ból przeszywa me ciało,
Zazdrość kipi w żyłach,
Zaraz wybuchnę!!!
O nagle mnie zauważył...
Pf...
Uśmiecha się słodko i pyta,
Czemu mam taką minę smutną...
Ja z łzami odpowiadam,
Widzę że z tamtą Ci lepiej...
Bierze mnie z rękę,
Mocno tuli,
Tamta podchodzi,
Uśmiecha się słodko,
Wtem on mówi,
Spadaj złotko...
Idziemy razem ręka w rękę,
Już nie muszę być zazdrosna...
Wierszyk dodał(a): admin
| |
| Długie cieżkie westchnienie
Krótki wdech suchego powietrza
Ciche aczkolwiek przerażające łkanie
I słona łza płynąca po szorstkim policzku
Paznokcie zniszczone od pracy
Wbijają się w delikatną śnieżnobiałą cerę
Grube palce oplatają jej wąską szyję
Ostania próba wdechu ostatnie spojrzenie
Potem demon zlał się cały potem
Spojrzał na swój czyn haniebny
Ręce drżeć mu zaczęły i jego serce płakać
Na jego kolanach leżała martwa ksieżniczka
Ta która kochać go nie chciała
Bo swoje serce księcu ofiarowała
W imię miłości życie swe piękne oddała
A bestię do końca życia już będzie się bała
Ona nie mogła ją mieć więc i ksiaże również
Książe zapomni a bestia w rozpaczy umrze
Kończy się słodka baśń i histoii kres
Bestia była królem piekieł książe to bies
Wierszyk dodał(a): admin
| |
|
Strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5
|
|
Ranking
|
|
Najwięcej dodali:
| 1. Olga_x | 11 | | 2. RobertF1 | 8 | | 3. Minia88 | 6 | | 4. Kasik1 | 6 | | 5. Adrian | 5 | | 6. Petycja | 2 |
|
|
Statystyka
|
Wierszyki w serwisie: 959
Czeka na akceptację: 86
Życzenia w serwisie: 908
Czeka na akceptację: 16 |
|